کنیز و غلامان بسیار است.حضرت فرمودند: بله اگر بنده بود این همه معصیت نمی کرد .این معصیتها بخاطر این است که آزاد است والا بنده که معصیت نمی کند.

بشر به کنیزش گفت چرا دیر آمدی ؟ گفت یک نفر چنین سوالاتی از من پرسید و من هم اینگونه جواب دادم و ایشان هم فرمود اگر کسی بنده باشد معصیت و نافرمانی مولای خود را نمی کند.بشر ظرف شراب را انداخت و با پای برهنه از منزل دوید بیرون .با عجله خود را به حضرت موسی ابن جعفر (ع) رسانید .حضرت با آن نگاه ولائی که داشتند به بشر نگاهی انداخت.بشر تا چشمش به جمال نورانی حضرت افتاد خود را بر قدمهای امام انداخت و توبه کرد و تا آخر عمر با پای برهنه همراه امام بود .لذا به او گفتند : بشر حافی یعنی بشر با پای برهنه.نگاه حضرات معصومین انسان را متحول می کند.این عزیزان یکی از رسالتهایشان نجات و هدایت ما انسانهاست.ان شاالله حضرت باب الحوائج موسی ابن جعفر (علیه السلام)همیشه نگاه نافذ خودش را بر سر ما نگه دارد و ما را از در خانه اش دست خالی بر نگرداند.